22. Bölüm

Maya Dağlar 1 / YETİŞKİN ELBİSESİ GİYMİŞ ÇOCUK

💬 0
İyi Okumalar!
Uzun bir aradan sonra herkese merhaba! Nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Yazma molamdan dolayı ben iyiyim. Biraz daha dinlenmiş hissediyorum kendimi. Aslında dönüşümü daha geç olacak görünüyordu ancak birden geliverdi işte, geldiği de gidiverdi. Bundan sonra sistematik değil de hissettikçe yazacağım, zorlamadan. Aksın gitsin kalem. Velhasıl Kelam iyi okumalar dilerim size akabinde de iki kitap çıkarttığımı söylemek isterim.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Vitrin Süsü ve Yasaklı Bahçe Parola yayınları aracılığıyla basıldı. Raflarda, internet sitelerinde... Almak için profilimdeki linklere bakabilirsiniz, keyifli okumalar tekrardan, görüşmek üzere...
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
GÜNÜMÜZ
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Metroda, en köşe tarafta oturuyorken başım sert kirişe yaslıydı. Gözlerim tutacak gümüş renkli demirin arasında, insanların ayakkabılarında geziniyordu.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Birden yaklaşan kadın elini suratıma doğru uzatınca korktum, kafamı kaldırıp omuzlarımı enseme kadar çektim, korktum, vuracak sanmıştım. O ise benim hiç farkımda olmadan sabit kalabilmek için gümüş renkli demiri kavradı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Kuruyan boğazımı ıslatmak için sertçe yutkunduğumda karşımda duran metronun siyah camından yansıyan görüntüme baktım. Yetişkin bir kadın gibi görünüyordum ancak ben küçücük bir çocuk gibi korkmuştum.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
O an fark ettim, acılarının içine hapsolduğu için küçük kalan kızı, zavallı, biricik Maya'yı...
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Kanım çekilerek yansımaya bakmaya devam ettiğimde işte oradaydı, saçları en sevdiği şekilde örülmüştü ve avucunun içinde de iki adet şeker vardı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Metrodan indikten sonra hastaneye doğru yürümeye başladığımda içim çekiliyor, ayaklarım geri gidiyor, ruhum sıkılaşıyordu. Yine de geri gitme düşüncesi bile beni daha kötü ediyordu. Psikiyatristin verdiği ilaçlarla beraber terapi desteğini de kabul etmiştim ve bugün ilk seansımı alacaktım.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Hangi ara içeri girdim, orada bekledim, seansa geçtim bilmiyor, bir takım zaman körlüğü yaşıyordum sanki.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Hayal kurmaya ilk ne zaman başladınız?"
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Terapistin garip sorusunu bir süre daha ölü bakışlarımla karşıladım. Duvardaki saatten çıkan saniye çubuğunun ritmik sesine dışarıdan, uzaklardan gelen martı eşlik etti. Elimi çaprazdan enseme attım ve kaşıdım, bakışlarım yerdeydi.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Beş ya da altı olmam lazım." Kuru bir soluk aldım. "Belki de dört. Elimi dizimin üzerine koydum, bilmiyorum."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"İlk kurduğunuz hayali hatırlıyor musunuz?"
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Hatırlıyorum." Bunu hiç düşünmeden, tekte cevaplamıştım. Göz göze geldik. Her ne kadar rahat durmaya çalışsa da merakı gözlerinden belli oluyordu.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Peki, ilk kurduğunuz hayal neydi?"
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Gülümsedim. Bu, mutluluktan uzak, oldukça sahte bir tebessümdü. Belki de ne kadar acınası olduğumu ortaya serebilecek bir tebessüm...
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Ailemin üvey olduğunu hayal ediyordum, gerçek ailemin bir süre sonra ortaya çıkacağını, beni sürprizlerle karşılayacağını ve yaşadığım evden çekip çıkartacağını..."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Sessizlik. Belki bu cevabı o da beklemiyordu. Donuk bakışlarım kararlı ifadesinde gezindiğinde derin bir nefes aldı ve tekrar sordu.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Sizi nasıl bir sürprizle karşılamalarını bekliyordunuz?" Zihnimde o görüntü canlanınca içtenlikle gülümsedim ve o an hevesimin dün gibi taze olduğunu fark ettim.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Beyaz tekerlekli, pembe bisikletle." Gözlerim doldu. "Önündeki sepete bir buket beyaz çiçek koymuşlar, ellerimi koyduğum yerlerde uzun, renkli süslerden takmışlar, kornosu da var."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Küçükken o bisikleti çok mu istemiştiniz?" Dalgın bakışlarım hızla üzerini buldu, kalbim ağırlaştı ve titreyerek soludum. Zihnimde canlandı o kahverengi bisiklet. Babamın arkadaşının mobilya dükkânı vardı ve orada bisikletler de oluyordu. Benim için hiçbir zaman bir tane almadı, binmek istediğimde hangisi müsaitse onu sürüyordum. Bir gün dükkâna gelen o pembe bisikleti görünce çok heyecanlanmış, babama söylemiştim. Babam almayacağını, ama sürebileceğimi söylemişti.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Yine de sürebileceğim için mutlu olmuş, coşkuyla bisiklete doğru koşturmuştum. İşte o anda Erhan amca bisikleti yeni sahibi için sıradan çıkartıyordu, gelmesiyle satılması bir olmuştu. Buruk ifademle coşkuyla bisiklete binen kıza baktım, bu kız bizim sınıftan olan, annemin sürekli benimle kıyasladığı kızdı. O an o kızın farkında olmadan canımı ne ilk yakışı olmuştu ne de son...
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Başka hayaller kurar mıydınız?" Kadının sesiyle zihnimin tozlu raflarından çıktığımda ne kadar süredir sorusunu yanıtsız bıraktığımı bilmiyordum. Yeni sorusuyla dikkatimi çekebilmeyi başarmıştı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Bir diğer çok kurduğum hayal aklıma gelince bakışlarımı kaçırdım, o an yerime sığamamıştım sanki. Bunu gerçekten de söyleyecek miydim?
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Babamın..." Sesim kesildi. Kafamı yavaşça kaldırıp kaçamak bakışlarla yüzüne baktım. İfadesindeki donukluk bana güven veriyor, bakışlarının meraksızlığı rahat hissettiriyordu. Böylece devam edebildim. "Babamın annemi aldattığını ve bunu yalnızca benim bildiğimi düşlerdim."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Saniyelikte olsa kaşlarını yukarı doğru kaldırdı. Hızla ifadesini geri toparladı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Ne-neden böyle bir şey düşlerdiniz?" Kadını sonunda şaşırttığım için istemsizce gülümsedim. O donuk kadın bile hayret etmişti.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Babam belki o zaman hatasını telafi etmek için çabalardı. Ben bildiğim için belki bana istediğim şeyleri alırdı."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Durdu, yavaşça ekledi. "Belki o zaman ihtiyaçlarınız karşılanırdı." Yine histerik bir şekilde gülümsedim.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Belki bana kendini affettirmeye çalışırdı."
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Bakışlarım boş odada gezinene kadar, sıkça aldığım soluklarım yavaşlayana kadar bekledi, ardından göz göze geldik.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
"Belki de sadece babanızı affetmeye ihtiyacınız vardı." Belki de. Zihnim hatalarını somut bir şekilde algılamıyor, kabul etmiyordu. Beni itelediği yalnızlığı, ilgisizliği kabul edemiyordum. Hele ki o varlık içerisinde çektiğimiz yoklukları... Bunlar devasa suskunluklar, küskünlükler olmuştu içimde...
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Terapist her ne kadar ifadesini düz tutsa da kız konuştukça onunla ilgili daha çok fikir sahibi oluyor, içten içe bazı uçlara çıksa da bunları alenen Maya'ya söylemiyordu, yalnızca Maya'nın bulmasına yardımcı oluyordu. Çünkü kızın zihninin gerçekleri duymaya değil, anlamaya, öğrenmeye ihtiyacı vardı, şifa yalnızca bu şekilde ortaya çıkardı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Kızın babasının ona karşı olan ilgisizliğinden ne denli mutsuz oluşunu, üzüldüğünü gördü. Öyle gördü ki bu yetişkin kız küçüklüğünde babası sırf onunla ilgilensin diye çok büyük hatalar yapmasına bile razı gelmişti. Aslında arzuları istek değil ihtiyaçtı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
Alsın diye tutturduğu pembe bisikleti değil, yarım kalmış, hayatı anlamayı tamamlayamamış, öğrenememiş zavallı duygularıydı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.
İşte Terapist içten içe her ne kadar üzülse de donuk ifadesini korudu ve yavaşça soluyup karşısındaki kadına, yetişkin elbisesi giyinen çocuğa baktı.
Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Bu paragraf için henüz yorum yapılmamış.